گفتگوی جدید
کاربر
ایا برای قبر سخره ای طبقاتی دو تا ورودی قرار میدادند.؟
دستیار
در معماری گورهای صخرهای (گوردخمهها) باستانی، بهویژه در خاورمیانه، ایران باستان (مادی، هخامنشی، ساسانی) و تمدنهایی مثل اورارتو، آناتولی، پترا و روم، **قاعده کلی و معمول، وجود یک درگاه ورودی اصلی** برای حفظ امنیت مقبره و پلمپ آسانتر آن بوده است؛ اما **وجود دو یا چند ورودی در برخی موارد خاص و بهصورت استثنایی دیده میشود.**
چند حالت وجود دارد که در آنها ممکن است دو ورودی دیده شود:
1. **گوردخمههای چنداتاقه یا مقابر خانوادگی مستقل:** در مواردی که یک صخره برای چند نسل یا چند شخص/خانواده تراشیده میشد، گاهی به جای یک ورودی با اتاقهای متصل به هم، دو ورودی مجزا روی نمای صخره ایجاد میکردند که هر کدام به یک اتاق یا فضای دفن جداگانه باز میشد (مانند برخی نمونههای لیکیایی، آناتولی یا برخی نمونههای رومی و اورارتویی).
2. **ورودی اصلی و پنجره/نورگیر کاذب یا واقعی:** گاهی دهانهای که شبیه ورودی دوم به نظر میرسد، در واقع روزنه هوا، نورگیر، یا دریچه انتقال متوفی بعدی بوده که بعد از اتمام کار، دهانه اصلی کاملاً با سنگ مسدود میشده و دهانه کوچکتر کاربرد خاص داشته است.
3. **ستوندار بودن نما (ایوانهای ستوندار):** در بسیاری از گوردخمهها (مثل گوردخمههای مادی یا هخامنشی مانند فخریگاه یا نقش رستم)، ورودی به صورت یک ایوان باز با دو ستون است. این ستونها ممکن است از دور جلوهٔ چند درگاه یا دو ورودی جداگانه را ایجاد کنند، در حالی که در پشت ایوان تنها یک درگاه کوچک به اتاق دفن وجود دارد.
4. **تخریبهای متأخر و سرقت:** در بسیاری از نمونهها، وجود ورودی دوم نتیجه تخریبهای دورههای بعد توسط سارقان عتیقه یا بازگشایی مقابر در دورههای بعدی برای تغییر کاربری (مانند تبدیل به سکونتگاه چوپانان یا دیر زاهدان) است.
بنابراین، **داشتن دو ورودی غیرممکن نبوده، اما بسیار نادرتر از الگوی تکورودی** است و معمولاً نشاندهنده اتاقهای مجزا، مراحل مختلف تدفین، یا تغییرات دورههای بعد میباشد.